Sandra

Ik ben geen starfucker, verre van.
Ten eerste word ik verlegen als ik met beroemdheden geconfronteerd word.
En ten tweede is iedereen een beetje ster voor mij.

En toch was het een stil "moment de gloire" toen ik ooit Sabine de Bethune heb mogen aanschouwen op een moment dat ze de Senaat voorzat. Daar stond ze, vooraan in het fluwelen halfrond, op dat ogenblik de machtigste persoon in het hoogste gezagsorgaan van België, in een Lena Lena-wikkeljurk. En ik had geen fototoestel bij.

Gisteren werd Sandra De Preter CEO van de VRT. En ja, ook daar ben ik een beetje trots op.
Heb je er énige verdienste aan? hoor ik u vragen.
Misschien wel.
Sandra heeft namelijk veel kleren die ik bedacht heb. Die ik voor-voeld heb, doorgepast en verbeterd. Waarvan ik de stof bepaald heb en de kleur gekozen.
Hoeveel vergaderingen heeft ze voorgezeten in Lena Lena, hoeveel onderhandelingen gevoerd? Lena Lena was erbij toen haar carrière stijl omhoog fietste, dag na dag. Misschien gaf Lena Lena haar wel de vleugeltjes die ze nodig had op cruciale momenten....
Het was mijn mission statement om met Lena Lena vrouwen sterker te maken door hen zich goed te laten voelen in hun kleren.
Sandra heeft mijn kleren veel gedragen en ze wist precies waarom ze ze kocht. Om dat "iets" wat ze bij andere merken niet vond. Dat "iets" wat ik ook voor ogen had. Een combinatie van ongekunsteldheid, comfort en sensualiteit. Kleren die je niet in de weg staan. Kleren die je persoonlijkheid laten schitteren.
Sandra was een van mijn mooiste klanten. Ik was altijd blij als ze langs was geweest en zeker niet alleen omdat ze veel kocht. Ze koos zoals ik het bedacht had. En ze was met alles mooi. Lena Lena leek wel op haar gecreëerd.

Ik spreek in de verleden tijd. Sandra komt niet meer. Ik denk dat ze Lena Lena mist. Net zoals ik.
't Wordt tijd voor een nieuw merk. Met hetzelfde mission statement.